Wetgeving, beleid en preventie

In Nederland zijn er verschillende (nationale) wettelijke kaders die direct invloed hebben op het nationale alcoholbeleid: Andere belangrijke beleidsinstrumenten zijn preventie, voorlichting en educatie, toezicht & handhaving en verslavingszorg. Alcoholwet De Alcoholwet (voorheen Drank- en Horecawet) trad op 1 juli 2021 in werking en stelt eisen aan verkopers van alcohol en de plaatsen waar alcohol

In de afgelopen jaren zijn diverse activiteiten en projecten uitgevoerd voor het voorkomen en verminderen van problematisch alcoholgebruik. Deze activiteiten liepen over het algemeen al vóór de Samenhangende Preventiestrategie ​[1]​ en het Nationaal Preventieakkoord (NPA) ​[2]​. Landelijke campagnes zijn o.a. NIX18, BOB-campagne en IkPas/’40 dagen geen druppel’. Voor meer informatie over landelijke campagnes, zie het Expertisecentrum Alcohol. Aanvullende informatie

Rol van gemeenten Het nationale alcoholbeleid wordt op gemeentelijk niveau verder uitgewerkt en in praktijk gebracht voor het voorkomen en verminderen van problematisch alcoholgebruik. Gemeenten volgen in hun lokale beleidsplannen grotendeels de landelijke kaders en prioriteiten, maar hebben ook veel vrijheid om het lokale alcoholbeleid aan te passen aan de plaatselijke situatie. Preventie- en handhavingsplan

Er bestaat geen internationaal alcoholverdrag, in tegenstelling tot de internationale verdragen op het gebied van narcotica, psychotrope stoffen, tabak en doping in sport. Maar de Wereldgezondheidsorganisatie (World Health Organisation: WHO) beschouwt schadelijk alcoholgebruik wel als een belangrijk volksgezondheidsprobleem en zet in op effectief alcoholbeleid voor het verminderen van schadelijk alcoholgebruik en gerelateerde schade. Het huidige