2.2.2 Welke wetten zijn er?

De belangrijkste wet voor het tabaksontmoedigingsbeleid is de Tabaks- en rookwarenwet. Er zijn ook enkele internationale kaders waaraan het tabaksbeleid moet voldoen.

Tabaks- en rookwarenwet

Het belangrijkste nationale wettelijke kader voor het ontmoedigen van tabaksgebruik is de Tabaks- en rookwarenwet ​[1]​. Deze bestaat uit de wet zelf en daaronder het Tabaks- en rookwarenbesluit en de Tabaks- en rookwarenregeling. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) houdt toezicht op de naleving van de regels.

De tabakswet stelt regels over onder andere ​[2]​ :

• Rookverboden. Het is verboden om te roken in onder andere publieke gebouwen, zorginstellingen, onderwijsinstellingen en horeca. Hier mag je ook geen e-sigarettenvapes of snus gebruiken.
• Leeftijdsgrens van 18 jaar. Tabak mag alleen verkocht worden aan mensen van 18 jaar of ouder.
• Tabaksverkooppunten. Supermarkten en horeca mogen geen tabak verkopen. Ook mag tabak niet via automaten of via het internet verkocht worden.
• Reclame voor tabak. Reclame en sponsoring is in principe verboden. Ook mogen verkopers de producten niet uitstallen. Alleen vVoor tabakspeciaalzaken gelden enkele uitzonderingenmogen in hun winkel nog reclame maken voor tabak en deze producten uitstallen. Verder is dit verboden.
• Tabaksproducten. Tabaksproducten mogen geen smaakje hebben. Ook e-sigaretten (vapes)vapes mogen geen andere smaak dan tabak hebben. Sommige producten mogen zelfs niet verkocht worden, zoals snus en nicotinezakjes.
• Verpakkingen. Sigaretten en shag moeten een neutraal uiterlijk hebben. Ook voor sigaren en e-vapes gaan deze regels gelden.

Internationale wetgeving

De Tabaks- en rookwarenwet is grotendeels gebaseerd op internationale wetgeving. Dit is onder andere het WHO-Kaderverdrag inzake tabaksontmoediging en verschillende Europese Richtlijnen.

Lees hier meer over in 2.2.5 Wat gebeurt er internationaal op het gebied van tabaksontmoediging?

Aanvullende informatie