HomeLachgas13.8.2 Beperkende maatregelen voor lachgasverkoop

13.8.2 Beperkende maatregelen voor lachgasverkoop

In ieder geval tot aan het landelijk verbod hebben gemeenten zelf reeds mogelijkheden voor het inperken van de beschikbaarheid van lachgas. Gemeenten kunnen namelijk lokale maatregelen instellen, toegespitst op waar wordt verkocht. Bijvoorbeeld via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) of via andere regelgeving ​[1]​.

  • Plekken waar lachgas wordt verkocht zijn onder andere: de horeca, op festivals en evenementen, in de detail- en groothandel, op openbare plekken en via bezorgdiensten.
  • Gemeenten kunnen bijvoorbeeld een verbod op de verkoop van lachgas in de evenementenvergunning opnemen of een bepaling opnemen in de APV met betrekking tot het voorkomen van overlast door gebruik op straat.
  • Sommige winkels (zowel detailhandels als groothandels en online verkoopdiensten) passen ook zelf vrijwillige beperkende maatregelen toe. Bijvoorbeeld zouden zij niet meer kunnen verkopen aan minderjarigen, of afspraken kunnen maken rondom de presentatie van lachgaspatronen, of een maximum aantal patronen per klant kunnen hanteren ​[2]​.
  • Een herziening van de handreiking: “Lachgas: van zorgen naar acties” moet gemeenten voorzien van een overzicht van landelijke ontwikkelingen omtrent de wettelijke status van lachgas en lokale maatregelen die gemeenten kunnen treffen om de verkoop en het gebruik van lachgas te beperken ​[1]​.
  • Een toenemend aantal gemeenten en evenementenorganisaties wil niet wachten op het landelijke verbod en maakt al gebruik van de lokale mogelijkheden die er zijn om het gebruik van lachgas terug te dringen, zie ook § 2.1.4.

Aanvullende informatie

Bronnen

  1. 1.
    Nijkamp L. Lachgas: van zorgen naar acties. Utrecht: Trimbos-instituut; 2020.
  2. 2.
    Nabben T, Van der Pol P, Korf DJ. Roes met een luchtje. Amsterdam: Rozenberg Publishers; 2017.

Hoe te verwijzen

    Nationale Drug Monitor, editie 2022. . . Geraadpleegd op: . Trimbos-instituut, Utrecht & WODC, Den Haag.